Τα παιδιά της "Κιβωτού" χρειάζονται τη βοήθειά μας!

Το παρακάτω άρθρο έχει να κάνει με το 3o μου φιλανθρωπικό fitness bootcamp υπέρ της «Κιβωτού του Κόσμου» που θα γίνει τo Σάββατο 2/11/13 στις 5μμ, στο ΟΑΚΑ Αμαρουσίου . Χρειαζόμαστε την υποστήριξη όσο το δυνατό περισσότερων ανθρώπων.

Γεια σου, 

Καθημερινά ευχαριστώ τον Θεό που κάνω μια δουλειά μέσω της οποίας βοηθάω τον κόσμο να γίνει καλύτερος, υγιέστερος, δυνατότερος… Για τα χαμόγελα που μου χαρίζουν οι άνθρωποι που βοηθάω… Για τη χαρά που παίρνουν όταν βλέπουν το αποτέλεσμα από τη δουλειά μας να έρχεται γρήγορα…

Και που μπορώ να ΖΩ από αυτό για μένα είναι ΔΩΡΟ.

Έχοντας πρόσφατα κλείσει μια επιχείρηση 5 χρόνων, επαναπροσδιορίζω τις αξίες μου κι ανακαλύπτω ξανά τι μου αρέσει στη δουλειά μου με τα νέα υπαίθρια σύντομα προγράμματα μεταμόρφωσης bootcamp στο OAKA και στον Άγιο Κοσμά.

Και μου αρέσει η καινούρια μου δουλειά. ΠΟΛΥ.

Χαίρομαι που μπορώ να προσφέρω κάτι ουσιαστικό στην υγεία των άλλων με ένα διαφορετικό και διασκεδαστικό τρόπο.

Τον τελευταίο καιρό όμως έχω βαθύτερες ανησυχίες…

Δε μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τα λόγια μιας παλιάς μου φίλης…

«Όταν αυτό που κάνεις έχει στόχο το ΕΓΩ σου, είναι ΔΟΥΛΕΙΑ. Όταν αυτό που κάνεις έχει στόχο το ΕΓΩ+ΑΛΛΟΙ είναι ΕΡΓΟ». Βίκυ μου σε ευχαριστώ, δε θα το ξεχάσω ποτέ… Ήξερα οτι θα ερχόταν μια στιγμή που θα έκανε νόημα.

Έτσι κι εγώ τώρα θέλω να προσφέρω περισσότερο.

Γιατί ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω ειδικά αυτή τη στιγμή, που δεν έχουν ούτε τα ΒΑΣΙΚΑ.

Κι από τη στιγμή που δεν υπάρχει "πρόνοια", το μόνο πράγμα που έχουμε είναι Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ.

Ακόμα και σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που κάνουν ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΣ ΕΡΓΟ.

Που αναλαμβάνουν μια ΕΥΘΥΝΗ πολύ μεγαλύτερη από την επιβίωση του εαυτού τους και της οικογένειάς τους.

Που αναλαμβάνουν μια ΕΥΘΥΝΗ για τον ΚΟΣΜΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ.

Χωρίς να είναι ΠΛΟΥΣΙΟΙ ή να έχουν ΛΥΜΕΝΑ τα προβλήματά τους.

Άνθρωποι όπως ο Πατέρας Αντώνιος.

Δεν ξέρω αν γνωρίζεις γι’αυτόν ή το έργο του.

Μάλιστα κι εγώ έμαθα πρόσφατα γι’αυτόν και για την «Κιβωτό του Κόσμου» στα Σεπόλια, η οποία λειτουργεί τα τελευταία 15 χρόνια (!) στην Αθήνα.

Με λίγα λόγια, από το site της Κιβωτού:

"O ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου είναι εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Κολωνού. Η περιοχή είναι, από τις πιο επικίνδυνες στην Αθήνα, αφού δρουν πολλές συμμορίες, ενώ σχεδόν σε κάθε γωνιά γίνεται εμπόριο ναρκωτικών. Από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε, ένιωσε την ανάγκη να αντιδράσει, όπως λέει.

 Έτσι, με τη βοήθεια εθελοντών, δημιουργήθηκε η Κιβωτός του Κόσμου, μια Οργάνωση με στόχο να βγάλει όσα περισσότερα παιδιά μπορούσε από τη φτώχεια και την εγκατάλειψη και να τους προσφέρει τη δυνατότητα «να σταθούν στα πόδια τους.

Η Κιβωτός ιδρύθηκε το 1998 από τον 26άχρονο τότε Ιερέα, που διαπιστώνοντας τις πολύ άσχημες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών θέλησε να βοηθήσει με σκοπό να ανατρέψει και να βελτιώσει αυτήν την άσχημη κατάσταση και να αποτελέσει η Κιβωτός μία εστία φροντίδας συμπαράστασης και ελπίδας για το μέλλον αυτών των παιδιών της "άλλης" Αθήνας. 

Σήμερα, μαζί με μια ομάδα εκατοντάδων εθελοντών που πλαισιώνουν ανιδιοτελώς τον Πατέρα Αντώνιο και τα παιδιά με διάθεση προσφοράς και αγάπης, η «Κιβωτός του Κόσμου» συγκεντρώνει περίπου τα 400 παιδιά, από βρέφη έως 18 ετών σχηματίζοντας έτσι μια κοινότητα ανθρωπιάς και αγάπης, που ανθεί και μεγαλουργεί στο κέντρο της Αθήνας.

Τα παιδιά, Ελληνόπουλα κυρίως, αλλά και από άλλες χώρες, βιώνουν σήμερα τη στοργή και την ειρήνη της «Κιβωτού του Κόσμου» μακριά από την πρότερη φτώχεια, την πείνα, το ρατσισμό και άλλες πληγές που μαστίζουν σήμερα την κοινωνία μας.

Στόχος του Πατέρα Αντωνίου είναι να μην ιδρυματοποιηθούν τα παιδιά, αλλά να παραμένουν μαζί με τη μητέρα τους. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός οι άστεγες, αλλά και άπορες μητέρες ενισχύονται μηνιαίως με οικονομικά βοηθήματα, πληρώνοντας μισθώματα μικρών κατοικιών και δίδοντας οικονομικά βοηθήματα στις μητέρες αυτές για λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, και ταυτόχρονα βρίσκοντας εργασία στη  μητέρα με απώτερο σκοπό να σταθεί στα πόδια της, να πάρει τη ζωή της στα χέρια της και την ευθύνη των παιδιών της.

Επιπροσθέτως, σε ένα δεύτερο χώρο ετοιμάστηκε και λειτουργεί από το 2008 ξενώνας δυναμικότητας 40 κλινών για τις άστεγες και κακοποιημένες μητέρες με τα παιδιά τους, επειδή προέκυψε μεγάλη ανάγκη για τη στέγαση αυτού του πληθυσμού που δεν είχε που την κεφαλή κλίναι.

Επίσης, επί καθημερινής βάσης κι επί σειρά ετών προσφέρουν φαγητό σε 1.300 άτομα, ως επί το πλείστον άγαμες και άστεγες μητέρες με τα παιδιά τους.

Η  «Κιβωτός του Κόσμου» έχει βραβευτεί 2 φορές από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, το 2003 και το 2005. Το 2004 από την UNESCO.

Ο Πατέρας Αντώνιος βραβεύτηκε το 2008 από την Ακαδημία Αθηνών για το φιλανθρωπικό του έργο."

Έψαξα για τον Πατέρα Αντώνιο στο YouTube. Είδα όλα τα βιντεάκια. Μέχρι και την ομιλία του στο TEDxAcademy. Δες τα δυο κυριοτερα βίντεο αν θες απο κάτω.

Έπαθα πλάκα. Έχω πάει σε εκατό σεμινάρια αυτοβελτίωσης για να μάθω πέντε πράγματα και να ένας άνθρωπος που τα έχει πηγαία. 


Ο Πατέρας Αντώνιος πάλεψε για τα "ξένα" παιδιά κόντρα σε τρομερά αντίξοες συνθήκες ενός κράτους που δεν έχει σχεδιαστεί όχι μόνο για να βοηθάει το ίδιο παρόμοιες καταστάσεις αλλά ούτε για να υποστηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες... 

Για να καταλάβεις, διάβασε αν θες ένα σοκαριστικό άρθρο του 2008 για την αρχική του ιστορία και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε εδώ...

Τι να πρωτοπώ από τα λόγια του που μου έκανε εντύπωση…

«O πλούτος δεν εχει σχεση τοσο με τη τσεπη, οσο με το τι εχει ο καθενας να προσφερει γυρω του… 

Τα παιδια ειχαν πολύ λιγη αυτοεκτιμηση και δεν ειχαν δεχθει αγαπη… 

Ηθελα με το παραδειγμα μου να τους δειξω ότι υπαρχει κι άλλος δρομος…. 

Δεν ειχα τιποτα να τους δωσω… 

Ειχα την πιστη ότι «ξερεις κατι, μπορεις ν’αλλαξεις!» 

Κι εγω δεν ηθελα να γινω μερος  του προβληματος η να γυρισω από την άλλη και να κανω ότι δεν το βλεπω… 

Πιστευω αμαρτια και κακο δεν είναι μονο να μην κανει καποιος το κακο, αλλα και ενώ να μπορει να κανει κατι να μην το κανει… 

Πιστεψα και παλεψα με ολες μου τις δυναμεις να δωσω αυτό το μικρο παραδειγμα… 

Eίπα: Αντί να καταριόμαστε το σκοτάδι, ας ανάψουμε ένα σπίρτο.

Πολλοι πιστευουν ότι σημερα θαυματα δε γινονται. Προσωπικα, εγω ζω μεσα σε ένα τετοιο θαυμα κάθε μέρα...

Τωρα πια, 2000 άτομα ζουν και υποστηριζονται από την Κιβωτο όχι σαν δεκανικια, αλλα σαν ενας τοπος που δινει ωθηση στα παιδια να σπουδασουν να εχουν ένα μελλον, να πατουν στα ιδια τους τα ποδια.»

Έπαθα ΣΟΚ… Και ξέρεις, επειδή δεν είχα ξανακούσει για όλα αυτά, και να σου πω την αλήθεια μου φάνηκαν σαν παραμύθι, έπρεπε να πάω να τα δω με τα μάτια μου!

Έτσι τις προάλλες, έκλεισα ραντεβού με την κοινωνική τους λειτουργό, Αγγελική Κορομηλά, κι επισκέφτηκα την «Κιβωτό του Κόσμου» στα Σεπόλια. Τι να πω…

Με το που πάτησα το πόδι μου εκεί μέσα, βλέποντας όλα αυτά τα παιδιά, τα χρώματα, τα χαμόγελα, τους εθελοντές, την εκπληκτική οργάνωση, τη φροντίδα και την Αγάπη, σταμάτησα να σκέφτομαι κάθε μου πρόβλημα.

Το μόνο που ένιωθα ήταν ΔΕΟΣ για το μεγαλείο που έχει μέσα του ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ αν θέλει να δημιουργήσει, να προσφέρει, να ΑΓΑΠΗΣΕΙ.

Μου λέει κάτι η κοινωνική λειτουργός και μένω μα**κας…

«Προσπαθούμε να κάνουμε τους γονείς να καταλάβουν ότι το παιδί είναι η δυναμη που τους ωθεί να πάνε μπροστά και όχι το εμπόδιο που τους κρατάει πίσω.»

Άντε γεια…

Τι να σου πρωτοπώ; Για το γυμναστήριο που έχει μέσα, για το αμφιθέατρο, για την τεράστια χρωματιστή τραπεζαρία, για το κανονικό νηπιαγωγείο που έχει αναλάβει δε ξέρω πόσα παιδιά, για την αίθουσα με τα computers, για τις φροντιστηριακές αίθουσες των παιδιών από Γυμνάσιο μέχρι Πανελλήνιες, για τις έξτρα δραστηριότητες χορού, πολεμικών τεχνών, μουσικής…

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΓΑΠΗ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΔΗΜΟΣΙΟ Ή ΙΔΙΩΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΠΗΓΑ Η ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ.

Μου την "έσπαγε" να βλέπω ανθρώπους εθελοντές (το 99% είναι άμισθοι) να μην σταματάνε να χαμογελάνε! Δεν το έχω ξαναδει αυτό σε καμία εταιρεία, ιδιωτική η δημόσια!

Αλλά ξέρεις τι με συγκίνησε περισσότερο;

Που ρε γαμώτο, είδα τα παιδιά εκεί μέσα, και μιλάω για τους νεαρούς εφήβους, να έχουν ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ. Δηλαδή, γυρνάνε από το σχολείο, τρώνε και διαβάζουν στην κιβωτό, κοινωνικοποιούνται και ξεφεύγουν λίγο από το άσχημο περιβάλλον και δε φεύγουν αν δεν έχουν κάνει αξιολόγηση της μελέτης τους.

Όταν γυρνούσα εγώ από το σχολείο, δεν είχα καμία καθοδήγηση. Δεν είχα ΚΑΝΕΝΑΝ να σιγουρευτεί ότι διάβασα ή πως τα πήγα στο σχολείο. Οι γονείς μου είχαν κι αυτοί τα δικά τους προβλήματα. Το λύκειο το έβγαλα με το ζόρι, κι αυτό ήταν ΤΕΧΝΙΚΟ που ήταν υποτίθεται πιο εύκολο από το ΓΕΝΙΚΟ τότε. Αν και είχα οικογένεια, μεγάλωσα στους ΔΡΟΜΟΥΣ. Ο πατέρας μου με φώναζε "ο σοκακτζής" για να καταλάβεις! Κάπνιζα από τα 12. Απλά μου έκοψε λίγο να μείνω μακριά από τα drugs γιατί είδα την κατάληξή τους. Και στάθηκα τυχερός γιατί αποφάσισα να κυνηγήσω τη ζωή μου μόνος μου, να σταματήσω να ρίχνω τις ευθύνες στους άλλους και να πάρω την ευθύνη γι’αυτήν και να κάνω ό,τι έχω κάνει ως τώρα.

Οι περισσότεροι παιδικοί μου φίλοι από τότε αν δεν είναι σήμερα ναρκομανείς, είναι άνθρωποι φτωχού πνευματικού επιπέδου, τεχνικών επαγγελμάτων, του μεροκάματου.

Κάποιοι απο τους παιδικούς μου φίλους ΔΕ ΖΟΥΝ ΚΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Έτσι και τα περισσότερα από τα παιδιά της Κιβωτού θα γινόντουσαν πρεζάκια, κλέφτες, εγκληματίες ή στην καλύτερη περίπτωση, αμόρφωτοι κι ανίκανοι.

Θα ήταν βάρος στην κοινωνία. Τη δική μας κοινωνία. Την κοινωνία της Αθήνας. Που ζούμε σήμερα εμείς, αύριο τα παιδιά μας κ.ο.κ.

Ενώ τώρα, εκατοντάδες από αυτά τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να σπουδάσουν, να γίνουν παραγωγικά μέλη της κοινωνίας και να γίνουν κάτι ρε γαμώτο, δηλαδή ανατριχιάζω στην σκέψη και μόνο…

Λέει ο Πατέρας Αντώνιος σε μια του συνέντευξη: «Πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν πίκρα και θυμό μέσα τους για τον ίδιο τους τον γονιό, που θα έπρεπε να τους σταθεί, ενώ δεν τους στέκεται… Οπότε, εμείς αυτό που τους λέμε είναι ότι "η δική σου η ζωή μπορεί να αλλάξει και έχεις όλη την ευκαιρία. Πρόλαβε το δικό σου το τρένο, η μαμά ή ο μπαμπάς σου το έχασε, ό,τι και να’γινε, κι αυτούς κάποιος άλλος δεν τους πρόσεξε…" Τους βοηθάμε δηλαδή να συγχωρέσουν, γιατί αν δε μπορέσεις να συγχωρέσεις δεν έχεις και εξέλιξη.»

Μιλάμε μου έχει σηκωθεί η πέτσα... Σε ποιο "σχολείο" μπορείς να ακούσεις τέτοια λόγια; 

Βγαίνοντας έξω μαγεμένος, πετυχαίνω τον Πατέρα Αντώνιο μέσα σε μια παρέα ανθρώπων, να φωνάζει τα παιδάκια με το μικρό τους όνομα, τα ήξερε όλα. Τον σταματάω και του λέω "Πάτερ, έχετε ένα λεπτό; Ήθελα απλά να σας πω οτι πρόσφατα έμαθα για το έργο σας, συγκινήθηκα πραγματικά και θέλω να βοηθήσω. Σας συγχαίρω για όλη αυτή τη δουλειά και για το κουράγιο σας." Και του σφίγγω το χέρι. Βουρκώνει, σαν να δικαιώνεται. Και μου απαντά: "Να'σαι καλα, κι εμείς ευχαριστούμε για την υποστήριξή και τη βοήθεια σας".

Η Κιβωτός λοιπόν μόνο στο κύριο της κτίριο ταΐζει κάθε μέρα 400 παιδιά κι έχει συνεχώς ανάγκες από χρήματα, τρόφιμα, φάρμακα, απορρυπαντικά κι άλλα αγαθά.

Σκέφτηκα λοιπόν να διοργανώσω το 3ο μου φιλανθρωπικό fundraising fitness bootcamp (μια υπαίθρια ωριαία συνεδρία σωματικής άσκησης) με σκοπό να μαζέψουμε χρήματα για τις ανάγκες της Κιβωτού με ελεύθερη συνεισφορά, μιας κι η Κιβωτός συνεχώς αναπτύσσεται, βοηθάει περισσότερα παιδιά, πρόσφατα και σε νέες περιοχές της Ελλάδας, κι οι ανάγκες της δε σταματούν. Ο καθένας μπορεί να δώσει ό,τι θέλει.

Το 3ο μας φιλανθρωπικό bootcamp θα ξεκινήσει τo Σάββατο. 2/11/13, στις 5μμ ακριβώς, στο ΟΑΚΑ, στην είσοδο του σταδίου απο το σταθμό του ηλεκρικού "Ειρήνη", κάτω απο τα κάγκελα του Καλατράβα και θα έχουμε τελειώσει στις 7:30μμ το αργότερο.

Η αψίδα Καλατράβα - θα συναντηθούμε εδώ, στην ΕΙΣΟΔΟ του ΟΑΚΑ

Να έρθεις νωρίς για να τελειώσουμε το συντομότερο με τη συλλογή χρημάτων και να προχωρήσουμε στη γυμναστική.

Δε θα μπορείς να συμμετέχεις στο πρόγραμμα άσκησης αν δεν έχεις έρθει απο την αρχή, χωρίς να έχεις κάνει προθέρμανση, για τη δική σου ασφάλεια.

Θέλω να είστε όλοι κι όλες εκεί. Θέλω να το πείτε σε όσα περισσότερα άτομα μπορείτε.

Θέλω να έρθουν όλοι οι άνθρωποι να προσφέρουν κάτι, ό,τι μπορούν, κι όσοι από αυτούς δεν έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας και μπορούν να γυμναστούν, να συμμετέχουν στο bootcamp μας.

Το μόνο που θα χρειαστείτε για να συμμετέχετε, είναι θέληση, καλή διάθεση, να φοράτε άνετα ρούχα και να έχετε ένα μπουκαλάκι νερό μαζί σας και μια πετσέτα. 

Σημείωση: Εκεί που θα είμαστε δεν υπάρχουν τουαλέτες ή νερό.

Θέλω να δείξουμε έμπρακτα ότι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

Μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, παιδιά που δεν έχουν τα βασικά και που δικαιούνται ένα καλύτερο μέλλον.

Μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους με όραμα που πράττουν ανιδιοτελές έργο.

Αυτά. Ίδρωσα από το γράψιμο.

Αν έφτασες μέχρι εδώ συγχαρητήρια. Σημαίνει ότι είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Θα εκτιμούσα ένα “like” κι ένα σχόλιο από κάτω και να δουν αυτό το μήνυμα όσο περισσότεροι άνθρωποι γίνεται.

Και θυμήσου: μη το σκέφτεσαι, ακόμα κι 1 ευρώ έχει σημασία για την Κιβωτό του Κόσμου.

Μπες στη σελίδα αυτού του event στο facebook, δήλωσε τη συμμετοχή σου και κάλεσε όλους τους φίλους σου εδώ.

Τα λέμε σύντομα από κοντά,

Με αγάπη,

Πάρης

"Ειδήσεις"; Δε θα πάρω, ευχαριστώ.

Γειά σου, 

Έχω δηλώσει πολλές φορές πως δε βλέπω τηλεόραση για ευνόητους λόγους.

Οι φίλοι μου με κοροϊδεύουν, λένε «καλά εσύ που ζεις», ή «δεν έχεις δίκιο, στο ίδιο καζάνι βράζουμε όλοι, πρέπει να ξέρεις τι συμβαίνει στο περιβάλλον σου»…

Τρίχες, για να μην πω κάτι άλλο. Έχω αποφασίσει να μην παίζω αυτό το παιχνίδι εδώ και καιρό.

Εξάλλου τα «νέα» δεν δείχνουν ποτέ τα καλά, παρά μόνο τα κακά.

Εξαίρεση σε αυτό τον τελευταίο χρόνο είναι το www.goodnews.gr .

Σκέψου το: αν οι ειδήσεις είχαν καλά νέα κάθε μέρα, ποιος θα τις παρακολουθούσε;

Με τα κακά νέα σε ελέγχουν, σε παγιδεύουν, σε κατευθύνουν, σε οριοθετούν. Τα κακά νέα είναι το όπλο τους και το ξέρουν καλά. 

Τα ΜΜΕ είναι οι έμποροι του τρόμου.

Όχι. Έχω αποφασίσει εδώ και καιρό να είμαι αιτία κι όχι αποτέλεσμα στο περιβάλλον μου. 

Γι’αυτό και δεν πιστεύω στην τύχη.

Η παρακάτω ιστορία δίνει μιαν άλλη οπτική γωνία στην παρούσα οικονομική κατάσταση…

Τη διάβασα κάπου, μου άρεσε και σκέφτηκα να την μοιραστώ μαζί σου….

«Ο Πωλητής»

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας άντρας ζούσε στην άκρη του δρόμου πουλώντας χοτ-ντογκ. Δεν άκουγε καλά κι έτσι δεν είχε ράδιο. Δεν έβλεπε καλά κι έτσι δεν είχε εφημερίδες.

Αλλά πουλούσε χοτ-ντογκ. Καθόταν στην άκρη του δρόμου και φώναζε, «Κύριος, πάρε ένα χοτ-ντογκ!». Κι οι άνθρωποι αγόραζαν.

Αύξησε τις παραγγελίες του για λουκάνικα και ψωμάκια. Αγόρασε ένα μεγαλύτερο φούρνο για να φροντίσει τη δουλειά του. Τελικά έφερε και το γιο του σπίτι από το κολλέγιο για να τον βοηθήσει. 

Αλλά τότε κάτι συνέβη.

Ο γιός του είπε, «Πατέρα, δεν ακούς το ραδιόφωνο; Δε διαβάζεις τις εφημερίδες; Υπάρχει μεγάλη κρίση. Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι τρομακτική. Η κατάσταση της χώρας μας είναι ακόμα χειρότερη.»

Και ο πατέρας σκέφτηκε, «Ε λοιπόν, αφού ο γιός μου πήγε στο κολλέγιο, διαβάζει τις εφημερίδες και ακούει το ραδιόφωνο, τότε κάτι θα ξέρει.»

Έτσι ο πατέρας ελάττωσε τις παραγγελίες του για ψωμάκια και λουκάνικα, κατέβασε τις διαφημιστικές του πινακίδες, και δε στεκόταν πια στη λεωφόρο να πουλάει τα χοτ-ντογκ του. Κι οι πωλήσεις των χοτ-ντογκ του έπεσαν σχεδόν μέσα σε μια νύχτα. «Είχες δίκιο γιέ μου», είπε ο πατέρας στο αγόρι. 

«Είμαστε βέβαια εν τω μέσω μιας μεγάλης κρίσης.»

Σου θυμίζει κάτι αυτό;

Η μικρή αυτή ιστορία δείχνει πολλά, αλλά δε θα την αναλύσω, αυτό θα το αφήσω σε σένα.

Τελικές Σκέψεις

1.    Μείνε θετικός – κοίτα παραδείγματα όπως η ΝΑΝΟΥ, μια ελληνική αλυσίδα καταστημάτων με ντόνατ στα δυτικά προάστια της Αττικής, που ανοίγει μόνο 2μιση ώρες κάθε απόγευμα, και πουλάει ολόφρεσκα και κορυφαίας ποιότητας ντόνατ. Η ουρά έξω από τα μαγαζιά της είναι θρυλική. Ξεπουλάει ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.

2.    Μην κολλάς στο αρνητικό συναίσθημα – μείνε μακριά από «φίλους» δηλητήριο.

3.    Μέσα στην κρίση κρύβονται ευκαιρίες – έχε τα μάτια σου ανοικτά για αυτές.

4.    Βγες από το φαύλο κύκλο της καταστροφικής «ενημέρωσης» από τα ΜΜΕ – αν έβλεπα TV τα τελευταία χρόνια, θα είχα αυτοκτονήσει όπως και άλλοι συμπατριώτες μας προ πολλού. Μάθε να ζεις στον κόσμο το δικό σου, έναν κόσμο αισιοδοξίας, ευγνωμοσύνης και δημιουργίας!

5.    Διάβαζε το blog μου να παίρνεις τα πάνω σου! Κοίτα το post μου «Βρες τον χαμένο σου ήλιο...» αν δεν το έχεις ήδη διαβάσει.

Πολλά φιλιά, 

Πάρης

Tip 11: Να αποφεύγεις τα ραφιναρισμένα σιτηρά κι άλλα τρόφιμα χαμηλά σε ίνες

Γεια,

το να τρως υπερβολικές ποσότητες τροφών χαμηλών σε φυτικές ίνες θα προκαλέσει κατά κανόνα αύξηση βάρους. Τα τρόφιμα που είναι ελλειπή σε φυτικές ίνες όπως τα λίπη, τα επεξεργασμένα σάκχαρα, το αλεύρι και το αλκοόλ απαιτούν ελάχιστη μάσηση, πιάνουν  λίγο ή καθόλου όγκο και είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, πολύ πιο συμπυκνωμένα σε θερμίδες από ότι τα τρόφιμα υψηλά σε φυτικές ίνες. Τα τρόφιμα χαμηλά σε φυτικές ίνες εισέρχονται στην εντερική οδό ταχύτερα, όπου γρήγορα απορροφούνται σαν σάκχαρα. Αυτή η ταχεία άνοδος στο σάκχαρο του αίματος προκαλεί μια μικρή «έκρηξη» στην παραγωγή ινσουλίνης, η οποία αποθηκεύει περισσότερο λίπος στο σώμα και μετά ρίχνει το σάκχαρο του αίματος γρήγορα, που με τη σειρά του σε κάνει να πεινάς πάλι. Επειδή οι τροφές χαμηλές σε φυτικές ίνες δεν πιάνουν όγκο και συγκεντρώνουν περισσότερες θερμίδες, πρέπει να καταναλώσεις μεγάλες ποσότητες από αυτές  – και μεγάλες ποσότητες θερμίδων μαζί – πριν ικανοποιηθεί η πείνα σου.

Μια διατροφή υψηλή σε φυτικές ίνες είναι βασικά μια υγιεινή, χαμηλών λιπαρών διατροφή, που μειώνει την πρόσληψη των επεξεργασμένων και εξευγενισμένων τροφών. Αυτό ενθαρρύνει την κατανάλωση φρέσκων φρούτων, λαχανικών, ψωμιών και δημητριακών ολικής άλεσης.

Φάε το πορτοκάλι αντί να πιείς τo χυμό του

Αφαιρώντας την υγιεινή ίνα από την τροφή, όπως με το να εξευγενίζεις σιτηρά ή αλεύρια για να φτιάξεις άσπρο ψωμί, άσπρο ρύζι, ζυμαρικά και δημητριακά ή εξάγοντας τον χυμό από ολόκληρα φρούτα και λαχανικά, έχει σαν αποτέλεσμα τα ακόλουθα αρνητικά χαρακτηριστικά:

• Οι υγιεινές τροφές υψηλές σε φυτικές ίνες γίνονται λιγότερο υγιεινές τροφές χαμηλές σε φυτικές ίνες 

• Οι τροφές χαμηλών θερμίδων γίνονται τροφές υψηλών θερμίδων

• Οι τροφές που πιάνουν πολύ όγκο γίνονται τροφές που πιάνουν λίγο όγκο

• Ο χρόνος που τρως μειώνεται, κάνοντας εύκολο το να καταναλώσεις περισσότερες θερμίδες

• Οι τροφές που ικανοποιούν την πείνα χάνουν την ικανότητα να ικανοποιούν την πείνα εύκολα

• Οι καλοί, σύνθετοι υδατάνθρακες που απορροφούνται πιο αργά στην κυκλοφορία του αίματος, γίνονται απλά σάκχαρα που απορροφούνται γρήγορα, έχοντας σαν αποτέλεσμα αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης και επακόλουθη αύξηση βάρους.

Οι φυτικές ίνες θέλουν περισσότερο χρόνο να τις μασήσεις και να τις φας, σε γεμίζουν και ικανοποιούν την πείνα σου χωρίς υπερβολική κατανάλωση θερμίδων. Οι διατροφές υψηλές σε φυτικές ίνες μπορεί επίσης να μειώσουν το ποσό θερμίδων που απορροφάται από την τροφή που τρώγεται. Οι υψηλές σε φυτικές ίνες διατροφές συχνά αναφέρεται να έχουν μια χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα και θα βοηθήσουν στην πρόληψη υπερβολικής θερμιδικής λήψης. Εκμεταλλεύσου αυτά τα οφέλη επιλέγοντας σύνθετους υδατάνθρακες υψηλούς σε φυτικές ίνες παρά επεξεργασμένες εναλλακτικές χαμηλές σε φυτικές ίνες.

Δες ποιες τροφές είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες εδώ.

Στην υγεία κι ευεξία σου,

Πάρης

Source: Fred A. Stutman, MD

ΥΓ: Μην ξεχνάς οτι χαρίζω ένα ολοκαίνουριο Tablet τελευταίας τεχνολογίας, για να μπαίνεις στο ίντερνετ, να βλέπεις ταινίες, να ακούς την αγαπημένη σου μουσική και να ασχολείσαι με τις αγαπημένες σου εφαρμογές, κι όλα αυτά ενώ πίνεις καφέ, στο άτομο που θα μου παραπέμψει τις περισσότερες φίλες του!


Ο Διαγωνισμός λήγει αυτή την Παρασκευή!

Μάθε όλες τις λεπτομέρειες εδώ!

Τα 2 Μυστικά της Επιτυχίας

 Γεια σου,

Το περασμένο σαβ/κο παρακολούθησα τη «Δυναμική της Επιτυχίας», ένα τριήμερο βιωματικό σεμινάριο για την επιτυχία του οργανισμού «Αποφασίζω» με δασκάλους τον Αντώνη Καλογήρου και την Μίνα Πριόνα.

Είναι η τρίτη φορά που παρακολουθώ το συγκεκριμένο σεμινάριο. Η πρώτη φορά που το παρακολούθησα, δυο χρόνια πριν, αποτέλεσε σταθμό στη ζωή μου.

Κάθε φορά κερδίζω κάτι νέο από αυτό. Κάθε φορά ακούω κάτι ξανά κι είναι σαν να το έχω ακούσει πρώτη φορά.

Αυτή τη φορά, απο όλα αυτά που άκουσα, με κέντρισαν τα «2 Μυστικά της Επιτυχίας» - μου «κούμπωσαν» λόγω μιας προσωπικής φάσης που περνάω - κι ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σου γιατί πιστεύω ότι αφορούν όποιον αναπνέει...

Το 1^ο μυστικό της επιτυχίας είναι η Συνεχής Εξέλιξη.

Σε μια επιχείρηση, σε μια δουλειά, σε μια σχέση, όλοι έχουν ένα στόχο, ένα «σημείο 0». Και πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι μόλις πετύχουν αυτό τον στόχο μπορούν να ξεκουραστούν, μπορούν να το διατηρήσουν σε ένα καλό επίπεδο. Όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει «σημείο 0». Πουθενά δεν υπάρχει ένας σταθερός κι αμετακίνητος στόχος. 

Σε αυτό το σύμπαν, η μόνη σταθερά είναι η συνεχής αλλαγή. Ό,τι δεν ανεβαίνει, κατεβαίνει. Τίποτα δεν παραμένει το ίδιο. Επιχειρήσεις κολοσσοί κατέρρευσαν επειδή απέτυχαν να εξελιχθούν.

Η τελειότητα μπορεί να είναι ανέφικτη, αλλά εσύ δε θα πρέπει να το έχεις αυτό σαν δικαιολογία για τη στασιμότητα. 

Θα πρέπει συνεχώς να εξελίσσεσαι. 

Στη δουλειά σου, στις σχέσεις σου, στην επικοινωνία σου, στις γνώσεις σου.

Ποτέ δεν πρέπει να μένεις δίχως στόχο. 

Μόλις πιάνεις τον στόχο σου, πρέπει αμέσως να βάζεις έναν νέο, ανώτερο στόχο. 

Αλλιώς η πτώση είναι απλά θέμα χρόνου.

Το σημαντικότερο όμως μυστικό της επιτυχίας είναι το 2ο, κι αυτό είναι η Αγάπη.

Είναι αδύνατον να πετύχεις οτιδήποτε χωρίς αγάπη για σένα, για αυτό που κάνεις και για τους άλλους ανθρώπους.

Σκέψου το: πληρώνεσαι για να κάνεις κάτι που ο άλλος δε μπορεί ή δε θέλει να κάνει μόνος του.

Πληρώνεσαι για να λύσεις ένα πρόβλημα, για να καλύψεις μια συναισθηματική ανάγκη.

Και πρέπει να το λύσεις με σωστό και τίμιο τρόπο.

Και πρέπει να το λύσεις με πάθος για να το κάνεις πετυχημένα.

Αλλά δε μπορείς να βγάλεις πάθος αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις.

Κανείς και τίποτα δε μπορεί να ζήσει χωρίς Αγάπη.

Οτιδήποτε κάνεις, στο βάθος το κάνεις για να πάρεις Αγάπη.

Το αντίθετο της Αγάπης δεν είναι το μίσος, όπως πολλοί νομίζουν.

Το αντίθετο της Αγάπης είναι ο Φόβος.

Όλα τα θετικά συναισθήματα (χαρά, ευτυχία, ικανοποίηση κ.α.) κατά βάθος είναι Αγάπη.

Όλα τα αρνητικά συναισθήματα (θυμός, μίσος, στεναχώρια κ.α.) κατά βάθος είναι Φόβος.

Όπως το σκοτάδι υπάρχει στην απουσία του φωτός, έτσι κι ο Φόβος υπάρχει στην απουσία της Αγάπης.

Δεν είναι αυθύπαρκτος ο Φόβος.

Ο Φόβος υπάρχει στο βαθμό που απουσιάζει η Αγάπη στη ζωή μας.

Βλέπεις, είμαστε θύματα θυμάτων.

Δε μας έμαθαν την Αγάπη.

Στο σχολείο, στην οικογένεια, στην κοινωνία…

Γιατί αν αγαπηθούμε όλοι, θα γίνουμε ένα.

Και τότε δε θα μπορεί να μας σταματήσει τίποτα.

Όχι, μας μάθανε την απομόνωση.

Μας έμαθαν να μην καταλαβαίνουμε γιατί είμαστε ή νιώθουμε έτσι.

Αλλά κοίτα κάτι που είναι πολύ κοντά σου, κοίτα το σώμα σου.

Το σώμα μας αποτελείται από δισεκατομμύρια κύτταρα, εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Όλα όμως συνυπάρχουν αρμονικά γιατί ξέρουν, ότι προκειμένου να επιβιώσει το σώμα μέσα στο οποίο ζουν, πρέπει να μοιράσουν τα ταλέντα τους (πέψη, αίμα, μυς, αφομοίωση, κίνηση, σκέψη, καρδιά κλπ.) με τέχνη μεταξύ τους. 

Αν κάποιο κύτταρο επαναστατήσει, γίνεται καρκίνωμα και τελικά προκαλεί το θάνατο του σώματος.

Όπως τα κύτταρα του σώματος, έτσι κι εμείς είμαστε κύτταρα του μεγάκοσμου.

Όσο νομίζουμε οτι είμαστε "ξεχωριστοί", γινόμαστε καρκινώματα του σύμπαντος όπως τα κύτταρα που επαναστατούν.

Δε μπορείς να πετύχεις οτιδήποτε χωρίς Αγάπη.

Δε μπορείς να είσαι ευτυχισμένος χωρίς Αγάπη.

Κι η Αγάπη είναι ανιδιοτελές δόσιμο.

Και δεν το έχουμε μάθει αυτό.

Έχουμε μάθει ότι «μάγκας είναι αυτός που τα παίρνει όλα και δε χαρίζει τίποτα».

Και κοιτάμε να πάρουμε πρώτα χωρίς να δώσουμε σε όλα: στις σχέσεις, στη δουλειά, σε όλα.

Και τίποτα από αυτά δε φαίνεται να δουλεύει σωστά.

Τότε η πιο σημαντική ερώτηση που πρέπει να κάνω στον εαυτό μου είναι: «Πως θα φέρω την Αγάπη στη ζωή μου;»

Κι όταν τη βρω, να πρόσεχω μη την πατήσω...

Γιατί καμιά φορά, αν μου έχει λείψει πολύ η Αγάπη και τη γνωρίσω σε όλο της το μεγαλείο, μπορεί να τη χάσω και να μη μπορώ να γυρίσω πίσω απ'όπου ξεκίνησα – και τότε «αυτοκτονώ».

Ενώ αυτό που θα έπρεπε να κάνω είναι να βρω το κουράγιο να γυρίσω πίσω και να την ανακαλύψω από την αρχή.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Αντώνη και στη Μίνα. Δε σταματούν ποτέ να με εμπνέουν.

Και σε εσένα (ξέρεις ποιά είσαι)… σε ευχαριστώ για όλα. 

Το μάθημα που μου έδωσες ήταν ανεκτίμητο.

Κι εσύ που το διάβασες, μπράβο σου. Αν σε άγγιξε, θα χαρώ πολύ να δω το σχόλιό σου από κάτω.

Με πολύ αγάπη,

Πάρης

Tip 10: Κάψε περισσότερες θερμίδες με φυτικές ίνες

Γεια,

ποιος λέει ότι η δίαιτα πρέπει να είναι σκληρή δουλειά; Ξέρουμε ότι οι φυτικές ίνες σε βοηθούν να χάσεις βάρος μπλοκάροντας την απορρόφηση του λίπους από το σώμα σου. Εκτός από το να βοηθούν στο ξέπλυμα του λίπος από το σώμα σου, οι φυτικές ίνες στη πραγματικότητα θα σε βοηθήσουν να κάψεις επιπλέον θερμίδες. Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, αλλά δουλεύει!

Οι ίνες καίνε θερμίδες από μόνες τους. Αυτό επιτυγχάνεται επειδή η εντερική σου οδός δουλεύει σκληρότερα για να απορροφήσει τρόφιμα με ίνες. Έτσι, ο μεταβολισμός του σώματος χρησιμοποιεί περισσότερη ενέργεια για αυτή τη χρονοβόρα πέψη, και σαν αποτέλεσμα μπορεί να κάψει τις περισσότερες θερμίδες από τις οποίες περιέχουν τα τρόφιμα με ίνες. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, κάποια τρόφιμα βαριά σε φυτικές ίνες μπορούν ακόμα να κάψουν περισσότερες θερμίδες από αυτές που περιέχουν, δημιουργώντας έτσι ένα θερμιδικό έλλειμμα. Αυτό προκαλεί το σώμα να χρησιμοποιήσει αποθηκευμένο σωματικό λίπος για την παραγωγή ενέργειας.

Κάθε γραμμάριο φυτικών ινών που καταναλώνεις μπορεί να κάψει σχεδόν 9 θερμίδες, οι περισσότερες από τις οποίες προέρχονται από το λίπος. Έτσι αν τρως 30 γραμμάρια ινών τη μέρα, μπορείς να κάψεις 270 επιπρόσθετες θερμίδες τη μέρα (30 γραμμάρια ινών Χ 9 θερμίδες). Μπορείς να αφαιρέσεις εκείνες τις 270 θερμίδες κάθε μέρα από την συνολική ημερήσια θερμιδική σου πρόσληψη, χωρίς στην πραγματικότητα να κόψεις εκείνες τις θερμίδες από τη δίαιτά σου προκειμένου να χάσεις βάρος.

Εκτός από το να μπλοκάρουν το λίπος και να καίνε θερμίδες, οι τροφές με φυτικές ίνες δεσμεύονται με νερό στην εντερική οδό και σχηματίζουν έναν όγκο που σε κάνει να αισθάνεσαι γεμάτη νωρίς κατά τη διάρκεια του γεύματος σου. Έτσι τρως λιγότερο, και συνεπώς καταναλώνεις λιγότερες θερμίδες με κάθε γεύμα. Επιπλέον, ο μηχανισμός πείνας σου ικανοποιείται για μεγαλύτερες χρονικές περιοδους επειδή παίρνει περισσότερο χρόνο να χωνέψεις τις τροφές με ίνες, κι έτσι θα έχεις λιγότερο την τάση να τσιμπολογάς ανάμεσα στα γεύματα.

Για να μάθεις περισσότερα για τις φυτικές ίνες και ποια τρόφιμα είναι πλούσια με αυτές, κάνε κλικ εδώ.

-Source: Fred A. Stutman, MD

Εσύ τι λες για όλα αυτά; Άσε το σχόλιο, την απορία σου, ή το θέμα που θα ήθελες να καλύψω στο μέλλον από κάτω.

Στην υγεία κι ευεξία σου,

Πάρης

Ο χώρος που σε κάνει ευτυχισμένο είναι εδώ.

Η στιγμή να είσαι ευτυχισμένος είναι τώρα.

Ο τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος είναι να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους.

To Τέλος του True Pilates Studio στο Ελληνικό Αττικής

Όλα ξεκινούν από μια ιδέα, έτσι ξεκίνησε κι αυτό…

Είναι καλοκαίρι του 2008.

Μετά από μια διεθνή καριέρα στο fitness και wellness (είμαι ο πρώτος, και μέχρι στιγμής από ότι ξέρω ο μόνος Έλληνας γυμναστής που στρατολογήθηκε από την εταιρεία Steiner Leisure του Λονδίνου για να δουλέψει σαν γυμναστής, σύμβουλος διατροφής κι απώλειας βάρους σε κρουαζιερόπλοια των εταιρειών Carnival, Celebrity και P&O το 2005 και 2007 στην Καραϊβική, Νότια, Βόρεια Αμερική και Ευρώπη), αποφασίζω να γυρίσω στην Ελλάδα γεμάτος όνειρα, με στόχο να χρησιμοποιήσω αυτά που είχα μάθει για να βοηθήσω τον τόπο μου (λάθος;)  και βεβαίως να μπορέσω εντέλει να ζήσω από αυτό αξιοπρεπώς.

Με οικονομίες από χρήματα που κέρδισα δουλεύοντας σκληρά στο εξωτερικό, νοικιάζω ένα διαμέρισμα στη Λεωφ. Γούναρη 121 στην Άνω Γλυφάδα και ξεκινάω να γυμνάζω μικρές ομάδες γυναικών κάνοντας Πιλάτες, το μοναδικό είδος άσκησης που μου άρεσε περισσότερο μέχρι τότε και που είχα γίνει γνωστός με αυτό.

Ονομάζω αυτή την «επιχείρηση» True Pilates Studio.

Τα έκανα όλα μόνος μου: την συντήρηση, την διδασκαλία, την καθαριότητα, τη διαφήμιση και την πώληση. 

Κοιτώντας προς τα πίσω, πραγματικά ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μου επιτεύγματα μέχρι στιγμής.

Επίσης ζούσα σε εκείνο το διαμέρισμα. Το διαμέρισμα που μεγάλωσα και που έμεναν οι ηλικιωμένοι γονείς μου ήταν πολύ μικρό για να με φιλοξενήσει και δεν είχα χρήματα για να νοικιάσω δεύτερο ακίνητο. Μάλιστα, ένα δωμάτιο ήταν το γραφείο μου, ένα η κρεβατοκάμαρά μου, και το σαλόνι ο χώρος άσκησης. Το ένα δωμάτιο και το ένα μπάνιο από τα 2 ήταν πάντα κλειδωμένα όταν είχα μάθημα κι έτσι για όσο ήμουν εκεί κατάφερα να κρατήσω τον χώρο αξιοπρεπή χωρίς να μπερδεύονται ο προσωπικός με τον επαγγελματικό μου χώρο.

Ξεκινάω να δουλεύω μόνο με 2 πελάτισσες, γνωστές από παλιότερο γυμναστήριο που δούλευα στην Άνω Γλυφάδα, τη Βίκυ Μαρούδα και την Ελένη Αραβανή (δεν ξεχνάω και σας ευχαριστώ για το «σεφτέ» κορίτσια).

Το καλοκαίρι του 2009, κλείνω τη πρώτη μου σεζόν με 40 ενεργά μέλη. ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ.

Γρήγορα διαπιστώνω ότι προκειμένου το στούντιο να αναπτυχθεί και να μην «καώ», χρειάζομαι βοήθεια.

Προσλαμβάνω λοιπόν μια γυμνάστρια και μοιραζόμαστε τα μαθήματα.

Αυτό μου έδωσε επιπλέον χρόνο να ασχοληθώ με την προώθηση του studio.

Πέρασαν 3 χρόνια και παρόλο που είχαμε πολλές επιτυχίες, δεν καταφέραμε να κρατήσουμε μια σταθερή ανάπτυξη έτσι ώστε να επεκταθούμε, κάνοντας ένα δεύτερο στούντιο ή νοικιάζοντας έστω ένα δεύτερο διαμέρισμα για να μπορώ να ζω αλλού.

Το 2011 έπρεπε να μετακομίσουμε διότι ο τότε ιδιοκτήτης πούλαγε το ακίνητο της Γλυφάδας.

Μέσα σε 3 μήνες το καλοκαίρι του 2011 έκανα την εύρεση, την εκμίσθωση, την μετακόμιση και την ανακαίνιση του True Pilates Studio από την Άνω Γλυφάδα, στην οδό Βοσπόρου 19 στο Ελληνικό Αττικής.

ΟΛΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ – εκτός της ανακαίνισης. Αυτή την έκαναν τεχνίτες.

Για πρώτη φορά, βρήκα έναν επαγγελματικό χώρο να στεγάσω τα όνειρά μου. 

Μεγαλύτερη αίθουσα, επαγγελματικός εξοπλισμός κι όρεξη για δουλειά.

Άλλο επίτευγμα.

Οι τελευταίες μου οικονομίες είναι πια παρελθόν και ξεκινάω τη σεζόν του 2011 σχεδόν από την αρχή. Κι αυτό γιατί οι μισές μου πελάτισσες σταματούν λόγω της διαφοράς της απόστασης. 

Επιπλέον, η οικονομική κρίση γίνεται πιο αισθητή από ποτέ.

Ο κόσμος ξαφνικά σταματάει να έρχεται στα ραντεβού γνωριμίας που κλείνει κι αυτός που έρχεται αγοράζει πάρα πολύ δύσκολα.

Αρκετές πελάτισσες αρχίζουν να νιώθουν ανικανοποίητες και να παραπονιούνται εύκολα για διάφορα θέματα.

Κι εγώ να διαβάζω για νέους τρόπους, να δοκιμάζω νέα πράγματα συνέχεια, να επενδύω σε νέα γνώση και προγράμματα, να προσπαθώ να τις κρατάω όλες ικανοποιημένες, να αλλάζω διαρκώς τις τιμές, αλλά τίποτα.

Ήταν σαν ένας κουβάς που όσο κι αν προσπαθούσα να τον γεμίσω, έχανε νερά απο παντού...

Γκρίνια, αντίσταση, κουτσομπολιά, από πελάτισσες κι ενδιαφερόμενες…

Να με κρίνουν, λες και τις έκρινα εγώ ποτέ…

Λες και ξέρουν από ποια κόλαση έρχομαι ή από τι κύματα και τι φωτιές έχω περάσει…

«Δεν κάνει αυθεντικό Πιλάτες…»

«Κοιτάει μόνο τα λεφτά…»

«Πως ζητάτε τόσα; Εσείς που ζείτε; Δε βλέπετε τι γίνεται;»

«Στο τάδε γυμναστήριο κάνουν το ίδιο φθηνότερα…»

«Μα γιατί να μη μπορώ να έρχομαι όποτε θέλω για μάθημα κι όχι συγκεκριμένες ώρες;»

«Και γιατί δεν αναπληρώνονται οι ώρες που χάνω;»

«Και ποιος νομίζει ότι είναι στην τελική;»

«Έλεος πια με αυτό το «αμερικάνικο» μάρκετινγκ, δεν πιάνει σε μένα»

«Και που ξέρω εγώ αν είναι «αληθινές» οι ιστορίες επιτυχίας των μελών του;»

«Είναι πολύ απότομος κι αυστηρός…»

Κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα….

Λες και τις ανάγκασε κανείς να έρθουν να γυμναστούν μαζί μου ή να είναι στη λίστα μου…

Λες και φταίω εγώ για ό,τι προβλήματα μπορεί να έχουν οι ίδιες ή για την κατάσταση που επικρατεί, η οποία επηρεάζει κι εμένα το ίδιο…

Ή λες και θα έπρεπε να ντρέπομαι που ζητάω να πληρωθώ ένα μικρό μόνο μέρος αυτού που αξίζει σε μένα και στη δουλειά μου…

Και στην πορεία απλά έχασα το ενδιαφέρον για αυτό που έκανα. Απλά έσβησε.

Δε μπορούσα να καταλάβω γιατί αντιμετώπιζα όλη αυτή την αντίσταση και την κακεντρέχεια από κάποια άτομα, άλλα ξένα, κι άλλα οικεία, που είχα βοηθήσει πραγματικά πολύ…

Αφού η μόνη μου πρόθεση ήταν να κάνω καλό….

Και ξαφνικά όλα τα καλά σχόλια, όσα κι αν ήταν, δε μπορούσαν να αντισταθμίσουν τα πολύ λιγότερα κακά σχόλια μέσα μου...

Και τρώω ένα ξενέρωμα που κρατάει μήνες…

Ξαφνικά ένιωθα να μεγαλώνω, η ζωή να τρέχει, να χάνω την ουσία και να ασχολούμαι με βλακείες και μικροπρέπειες…

Μπήκε η τελευταία σεζόν του 2012-13 στο εντωμεταξύ…

Μέχρι που ηρέμησα κι έβαλα τα πράγματα σε μια σειρά τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν.

Κατάλαβα το ότι ενώ είμαι ένας από τους κορυφαίους στη δουλειά μου, δε χρειάζεται να το θεωρούν κι άλλοι. (Δεν είμαι ψώνιο, απλά αυτό πιστεύω και λέω – δεν περιμένω κάποιον άλλο να το κάνει για μένα)

Ούτε χρειάζεται να το αποδείξω σε κανέναν.

Αφού ο,τι βιογραφικό κι αν έχεις, όσο κόσμο κι αν έχεις βοηθήσει, όση αναγνωρισιμότητα και να έχεις, αυτοί που είναι να σε κακολογήσουν για οποιονδήποτε λόγο, θα το κάνουν.

Μάλιστα όσο περισσότερη αναγνώριση τυχαίνεις, τόσο περισσότεροι θα είναι κι οι επικριτές σου.

Είδα μερικά βίντεο κλιπ γιγάντων καλλιτεχνών στο YouTube κι αναθάρρησα…

Είδα ότι όσο πιο πολλά είναι τα likes σε επιτυχημένα τραγούδια, τόσο μεγαλώνουν και τα λιγότερα βέβαια - αλλά παράλογα - dislikes (!) …

Εντάξει είπα, αν υπάρχουν 400 άνθρωποι (!) που δεν τους αρέσει (για ποιό λόγο;) το Man in the Mirror του Michael Jackson (6 million views, 18000 likes, 400 dislikes), τότε τι να πω κι εγώ…

Κατάλαβα ότι ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

ΚΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΓΙΝΕΣΑΙ, ΤΟΣΟ ΘΑ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΣΕ ΠΑΝΕ.

ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΘΑ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΟΥ.

Γιατί είναι σπάνιο να βγαίνει ένας και να λέει απλά την αλήθεια του.

Δεν το έχουμε συνηθίσει αυτό.

Έχουμε συνηθίσει να μας λένε ψέματα ή απλά τίποτα.

Κατάλαβα ότι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ή ΜΠΡΑΒΟ δε θα ακούσω ΠΟΤΕ από ΟΛΟΥΣ, Ό,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΩ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν ΕΓΩ τον εαυτό μου που έχει την ευγενή κι εξωπραγματική επιθυμία να θέλει να κάνει μια θετική διαφορά στο περιβάλλον και στους συνανθρώπους του.

Λέω ΜΠΡΑΒΟ ΕΓΩ στον εαυτό μου που έχει καταφέρει όσα έχουν καταφέρει ελάχιστοι στην ηλικία μου και που παρά τις τεράστιες προκλήσεις δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει να έχει ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

Η απάντηση μου στους «καλοθελητές» επικριτές θα είναι πάντα μια: η συνεχής μου εξέλιξη, ανάπτυξη και δημιουργία.

Κι αυτό είναι που τρέμουν κατά βάθος.

Γιατί όλοι αυτοί που σε ρίχνουν, το κάνουν γιατί φοβούνται οτι θα ανέβεις ψηλότερα απο αυτούς και τότε θα φανούν πόσο μικροί είναι στ'αλήθεια.

Έτσι πρόσφατα πήρα την απόφαση να κλείσω το True Pilates Studio…

Το τελευταίο μάθημα έγινε μάλιστα την Πέμπτη 28/2/13.

Πιστεύω ότι δεν υπάρχουν ατυχήματα στη ζωή και τα πάντα γίνονται για κάποιο λόγο. Όλα.

Είμαι της σχολής Kung-Fu Panda (αν δε το έχεις δει, δες το!).

Όπου κλείνει ένας κύκλος, ανοίγει ένας καινούριος.

Και πιστεύω επίσης ότι πολλές φορές, ο λόγος που υπάρχουν τόσες κλειστές πόρτες είναι για να σε οδηγήσουν σε αυτή που είναι σωστή για σένα, που θα ξέρεις ποια είναι όταν την περάσεις.

Έτσι κι εγώ κάνω το νέο μου βήμα και για πρώτη φορά νιώθω ζωντανός και πάλι.

Είμαι ευγνώμον για τα τελευταία 5 χρόνια κι ό,τι αυτά μου δίδαξαν.

Είμαι ευγνώμον για κάθε μια πελάτισσα που με εμπιστεύτηκε με τους στόχους της για την υγεία και τη φυσική της κατάσταση.

Αν έκανα λάθη; Πάρα πολλά.

 Όλα έγιναν με τις καλύτερες προθέσεις όμως. Πραγματικά.

Αν έμαθα από τα λάθη μου; Έτσι νομίζω…

Και για την ιστορία, δεν έβγαλα λεφτά από όλο αυτό.

Μάλιστα ενώ όταν ξεκίνησα είχα λεφτά στην άκρη, τώρα έχω ένα ωραίο δάνειο, περίπου το ίδιο ποσό.

Και μένω ακόμα με τους υπερήλικες  πια γονείς μου, στο παιδικό μου δωμάτιο στο Παλαιό Φάληρο που μεγάλωσα. Είμαι 33 ετών.

Αλλά σας ευχαριστώ όλους για όλα.

Για τα καλά και τα κακά σας λόγια.

ΜΕ ΕΚΑΝΑΝ ΜΟΝΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ.

Σας εύχομαι ό,τι ποθείτε.

Καλή καρδιά, πάνω από όλα.

Το μόνο που ήθελα ήταν να σας βοηθήσω, τίμια κι ειλικρινά.

Χωρίς να θυσιάσω τις αξίες, τον επαγγελματισμό και την αξιοπρέπειά μου όμως.

Αυτό πιστεύω να το έχετε καταλάβει.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω κάποιους ανθρώπους…

Ό,τι έκανα, από ένα σημείο και μετά, δε θα ήταν εφικτό χωρίς τη βοήθεια τους.

Ζωή, σ’ευχαριστώ για όλα. Η βοήθεια σου ήταν ζωτικής σημασίας για το στούντιο. Δε θα μπορούσα να κάνω πολλά χωρίς εσένα. Η μόνη μου πρόθεση με σένα εκτός της επιτυχούς συνεργασίας μας, ήταν να βοηθήσω στο να γίνεις ακόμα καλύτερη γυμνάστρια για να εξελιχτούμε σαν ομάδα, ελπίζω να το έκανα…

Γιάννη, τι να πω… Είσαι η φωνή της λογικής όταν με κυριεύει το συναίσθημα. Είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχω γνωρίσει ποτέ που του αρέσει να ακούει περισσότερο από το να μιλάει, τόσο που μερικές φορές νομίζω ότι με κοροϊδεύεις… Αν έμεινε κάτι από όλο αυτό είναι η φιλία σου. Να’σαι πάντα καλά.  Σ’ευχαριστώ για όλα.

Γιώτα, η σύντομη σου παρουσία έδωσε πνοή στο στούντιο και σ’ευχαριστώ για την προσφορά σου.

Γιώργο, εσύ αγόρι μου δεν είσαι λογιστής. Περίμενα πως και πώς να τελειώσει το τρίμηνο του ΦΠΑ για να τα πούμε. Είσαι σπάνιος, είσαι Άνθρωπος. Σ’ευχαριστώ για όλα.

ΚΟΡΙΤΣΙΑ, ξέρετε ποιες είστε και δε μπορώ να σας ονομάσω όλες – κοίταξα πρόσφατα τα αρχεία μου και πρέπει να πέρασαν πάνω από 1000 γυναίκες αυτά τα 5 χρόνια από το στούντιο (!!!) – ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΑΣ ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ! ΝΑ’ΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!

Από κάτω έφτιαξα ένα βίντεο με στιγμιότυπα από αυτή την πενταετή πορεία.

Μέσα του θα δείτε φωτό από το πρώτο και το δεύτερο στούντιο, τη Δασκάλα μου Leslee Bender από την Αμερική να κάνει master class στο στούντιο μου (τιμή μου), αποκόμματα από το Shape και το Madame Figaro για τη δουλειά μου, αναμνήσεις με πελάτες, συναδέλφους και φίλους, και ορισμένες μόνο από τις επιτυχίες των μελών του True Pilates που είχα την τύχη να βοηθήσω κατά καιρούς.

Το τραγούδι στο βίντεο λέγεται  “Please Remember Me”, είναι του Tim McGraw, θρύλου της Country, το οποίο και παίζει όποτε αναχωρεί κάποιος παίκτης από το reality show American Idol που μου αρέσει πολύ και παρακολουθώ πιστά τα τελευταία χρόνια (τραγουδάω και παίζω κιθάρα κι εγώ, βλέπετε). Θα το ακούσεις δυό φορές. Είναι τόσο καλό.

Έτσι αισθάνομαι κι εγώ τώρα. Σαν να αποχωρώ από έναν κύκλο και να αφήνω χώρο για τους άλλους, πηγαίνοντας για τα καλύτερα.

Έχω δει πολλές φορές στη ζωή μου οτι κάθε εμπόδιο είναι για καλό.

Αν αισθάνομαι ηττημένος;

Ηττημένος δεν είναι όποιος χάνει, αλλά όποιος τα παρατάει.

Κι εγώ όσο ζω δε θα τα παρατήσω ποτέ.

Αλλοίμονο σε αυτόν που δεν έχασε, γιατί τότε απλά δεν έπαιξε ποτέ του.

Θεωρώ πολύ θαρραλέα πράξη το να κόψεις τιμόνι όσο είναι καιρός όταν κάτι απλά δε σου πάει και να μη χαραμίσεις τη ζωή σου. Αυτό έκανα.

Υπ’όψιν ότι η δουλειά μου στο True Pilates Studio παραμένει η μόνη σε όλη την Ελλάδα για την οποία έχουν καταθέσει τόσοι άνθρωποι τα αποτελέσματα που είχαν και την θετική τους εμπειρία, όπως θα δεις στο βίντεο.

Αυτή είναι η κληρονομιά μου από όλο αυτό.

Και για αυτό είμαι περήφανος. Γιατί δε μπορεί να μου το πάρει ποτέ κανείς.

Σας ευχαριστώ πάλι, όλους και όλες, για όλα.

Πάμε για άλλα. ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΑ.  ;-)


Πάρης